صرع:بیماری مقدس
هر چند پزشک یونان باستان بقراط نوشته است که صرع از نظر او به هیچ روی آسمانی تر و مقدس تر از سایر بیماری ها نیست» پیوند این مرض با دین در عصر او مطرح بود و هنوز هم هست. البته امروز هیچ کس بر آن نیست که صرع از امور مذهبی نشات می گیرد؛ لیکن باز هم چنین تلقی می شود که صرع با بیان مذهبی رابطه وسیعی دارد. پذیرش رسمی چنین احتمالی در عالم پزشکی نخستین بار در قرن نونزدهم روی داد. یکی از متون ارزشمند روانپزشکی در اوایل قرن بیستم دین ورزی مرضی» را از ویژگی های مهم صرع می داند. این نکته با کیفیتی بهتر در آثار روانپزشکانه دیگر هم مطرح شد. وایت و وات با اذعان به این که پیوند دین و صرع در مجموع بسیار ضعیف است، بر آن شدند که رابطه ویژه تری میان دین و صرع لوب گیجگاهی ( تی ال ای) وجود دارد _نظری که اکنون رایج است.
گرچه پذیرش آن نیاز به تامل بیشتری دارد. اوگاتا و میاکاوا در نمونه ای شامل 234 بیمار مبتلا به صرع لوب گیجگاهی و دستگاه کناری را بررسی کردند؛ فقط سه مورد یا 1/3%، گزارش کردند که حمله های صرع در آن ها با محتوای مذهبی همراه بوده است. بنابراین، پیوند صرع و دین، اگرچه وقتی روی می دهد بسیاردر خور توجه است، در عمل دور از واقع به نظر می رسد. با این حال، انتظار وجود چنین رابطه ای موجب پژوهش های بسیار مهمی شده است. آمارهای مذکور تا حدی معلوم می دارند که چرا در این کار از نمونه های کوچک بهره می گیرند.
از فصل سومدین و زیست شناسی»
کتاب روانشناسی دین بر اساس رویکرد تجربی( برنارد اسپیکا،رالف دبلیوهود،بروس هونسبرگر،ریچارد گرساچ)
ترجمه دکتر محمد دهقانی
صفحه85_86
درباره این سایت